Παρασκευή, 10 Νοεμβρίου 2017

Κυριάκος Μητσοτάκης: «Ως εδώ»
(Παρέμβαση στη Βουλή για την άδεια στον τρομοκράτη Κουφοντίνα, 9.11.)

Δεν μιλώ σήμερα, μόνο ως Αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, ούτε ως συγγενής θύματος τρομοκρατίας. Μιλώ ως ένας σοκαρισμένος πολίτης, που παρακολουθεί το μεγαλύτερο τρομοκράτη της χώρας μας, έναν αμετανόητο δολοφόνο, το πιστόλι της “17Ν” να βγαίνει με άδεια από τη φυλακή.  Να απολαμβάνει ένα προνόμιο της ελληνικής Πολιτείας την οποία ο ίδιος συνεχίζει να τραυματίζει, όχι τόσο με τις πράξεις του, με το γεμάτο μίσος λόγο του.

Γεννιέται ένα ερώτημα νομικό, πολιτικό, φιλοσοφικό: Δικαιούται άδεια ο Κουφοντίνας; Και εγώ  και η Παράταξη την οποία έχω την τιμή να εκπροσωπώ, είμαστε υπέρ της λογικής των αδειών. Υπό την προϋπόθεση ότι πληρούνται, όχι μόνο οι τυπικές, αλλά και οι ουσιαστικές προϋποθέσεις για την χορήγηση μιας τέτοιας άδειας. Να έχει δείξει μεταμέλεια, συμμόρφωση και διάθεση ομαλής κοινωνικής επανένταξης. Στην περίπτωση, του Δημήτρη Κουφοντίνα, η ουσιαστική αυτή προϋπόθεση απλά δεν υπάρχει. Ο Κουφοντίνας, μέσα από το δημόσιο λόγο του, όλα αυτά τα χρόνια, δηλώνει ότι παραμένει αμετανόητος. Δεν μετανοεί για τίποτα από όλα όσα έκανε. Λειτουργεί - και μέσα από την φυλακή - ως ο ουσιαστικός ιδεολογικός καθοδηγητής μιας νέας γενιάς τρομοκρατών. Ουσιαστικά καλεί, με τις δημόσιες παρεμβάσεις του, νέους ανθρώπους να ακολουθήσουν το δρόμο του, να γίνουν και αυτοί δολοφόνοι. Δείχνει αυτή η συμπεριφορά, άνθρωπο που θέλει να επανενταχτεί ομαλά στην κοινωνία;

Ζητώ από την Κυβέρνηση, μια ξεκάθαρη τοποθέτηση για το θέμα. Και μην μας πείτε πάλι ότι δεν σχολιάζετε αποφάσεις της Δικαιοσύνης, διότι εδώ δεν μιλάμε για δικαστική απόφαση. Μιλάμε για μια απόφαση διοικητικού χαρακτήρα. Και μην μας πείτε πάλι ότι και ο Χριστόδουλος Ξηρός είχε βγει με άδεια. Κακώς βγήκε. Και θυμόμαστε ότι παραβίασε τους όρους και μετά τον ψάχναμε. Και μέχρι να συλληφθεί είχε διαπράξει κι άλλα αδικήματα.

Πότε ακριβώς παίρνεται αυτή η απόφαση; Στη χειρότερη δυνατή συγκυρία. Την ώρα που η οργανωμένη βία και η ανομία είναι  σε έξαρση. Πριν από τρεις μέρες, κάποια νέα παιδιά, Έλληνες αστυνομικοί που έκαναν τη δουλειά τους, δέχτηκαν πυροβολισμούς έξω από τα γραφεία του ΠΑΣΟΚ. Την ώρα που, στα Εξάρχεια, δημιουργείται μια νέα γενιά τρομοκρατών, με διασυνδέσεις με το κοινό ποινικό έγκλημα. Την ώρα που ομάδες τραμπούκων, που κινούνται συστηματικά εκτός της νομιμότητας με την ανοχή της Κυβέρνησης, απειλούν και κομπάζουν.

Ο αρχηγός του Ρουβίκωνα, με δημόσια ανάρτησή του, σήμερα το πρωί, χαρακτήρισε τον Κουφοντίνα ως το μεγαλύτερο Έλληνα επαναστάτη. Έχουμε τρελαθεί τελείως σε αυτή την  χώρα; Ως πότε θα συνεχίσετε όλοι εσείς να αγνοείτε το πρόβλημα; Να υποβαθμίζετε τη δράση αυτών των ομάδων και να αγνοείτε τους συμβολισμούς πίσω από κάθε πράξη και πίσω από κάθε λόγο; Κανείς δεν έπιασε απευθείας το πιστόλι. Πρώτα ξεκινάς από τα μυαλά, από τα πρότυπα, από τις ιδέες, περνάς στις μολότοφ και, κάποια στιγμή, κάποιοι θα καταλήξουν στο καλάζνικοφ και στα σαρανταπεντάρια. Ως πότε θα θεωρείτε, επιτέλους, αυτά τα πρώτα στάδια ακίνδυνα; Και τι συμβολισμοί είναι αυτοί;

Πριν δύο μέρες, ο Υπουργός Παιδείας εγκάλεσε δημόσια έναν πρύτανη Ελληνικού Πανεπιστημίου, επειδή - λέει - καλεί την Αστυνομία στο Πανεπιστήμιο! Λες και ο εχθρός του Πανεπιστημίου είναι η Αστυνομία και όχι ο κάθε λογής εγκληματίας που το χρησιμοποιεί ως ορμητήριο ή οι έμποροι ναρκωτικών που κυκλοφορούν ελεύθερα στους χώρους του. Και τι σόι Κυβέρνηση και κυβερνητική πλειοψηφία είναι αυτή που ανέχεται σήμερα τους Ρουβίκωνες, να εγκωμιάζουν τη δράση του Κουφοντίνα και την ίδια ώρα καταγγέλλει πρυτάνεις, επειδή προσφεύγουν στην Αστυνομία για να προστατευτούν από εγκληματίες και τραμπούκους!

Κάντε, επιτέλους, αυτό που πρέπει απέναντι στο οργανωμένο έγκλημα. Η κοινωνία απαιτεί μηδενική ανοχή, όχι μόνο απέναντι στις πράξεις τρομοκρατίας, αλλά και απέναντι σε αυτούς που εγκωμιάζουν με τα λόγια τους τις πράξεις τρομοκρατίας. Την ώρα που ο κ. Κουφοντίνας θα κυκλοφορεί μαζί με διάφορους θαυμαστές του, η δική μας σκέψη - και πιστεύω η σκέψη της μεγάλης πλειοψηφίας της Ελληνικής κοινωνίας - είναι στη μνήμη, αλλά και στους συγγενείς, στις μητέρες, στις συζύγους, στα αδέρφια, στα παιδιά, στους φίλους των θυμάτων.

Η Δημοκρατία δεν εκδικείται. Όμως η Δημοκρατία αμύνεται. Ανεκτική Δημοκρατία, “ναι”, αδύναμη Δημοκρατία «όχι». Και η ανοχή σε όλους όσοι εξακολουθούν να δηλώνουν εχθροί της Δημοκρατίας και εργάζονται συστηματικά εις βάρος της πρέπει να είναι μηδενική. Στη μνήμη των θυμάτων της τρομοκρατίας και με σεβασμό στην αξιοπρέπεια των οικογενειών τους, οφείλουμε να φωνάξουμε δυνατά από κοινού ένα βροντερό «ΩΣ ΕΔΩ».


Δεν υπάρχουν σχόλια: