Τρίτη, 10 Οκτωβρίου 2017

Οι θέσεις για τη νομική αναγνώριση αλλαγής φύλου
(Από την ομιλία του Προέδρου της Νέας Δημοκρατίας κ. Κυριάκου Μητσοτάκη στη Βουλή, 10.10)

Το ζήτημα της νομικής αναγνώρισης της ταυτότητας φύλου αποτελεί μια αυτονόητη αναγκαιότητα σε ένα σύγχρονο Κράτους δικαίου. Συνιστά αποτύπωση της αρχής που ενσωματώνεται στην Οικουμενική Διακήρυξη των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου: «Όλοι οι άνθρωποι γεννιούνται ελεύθεροι και ίσοι στην αξιοπρέπεια και στα δικαιώματα».

Σας θυμίζω ότι η Νέα Δημοκρατία, ήταν εκείνη που πρώτη έφερε ρύθμιση για τη δυνατότητα διόρθωσης του καταχωρισμένου φύλου, ήδη από το 1976 (Ν.344 άρθρο 14, περί μεταβολής της αστικής κατάστασης). Ήταν ο Κωνσταντίνος Καραμανλής πολύ μπροστά από την εποχή του και σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Είναι η Παράταξη, που - με διαρκείς νομοθετικές παρεμβάσεις - έχει διαμορφώσει ένα πλαίσιο ίσης ελευθερίας για όλους τους ανθρώπους, ανεξαρτήτως σεξουαλικού προσανατολισμού.  Ιδίως με το Νόμο 3304/2005, για την «εφαρμογή της αρχής της ίσης μεταχείρισης ανεξαρτήτως φυλετικής ή εθνοτικής καταγωγής, θρησκευτικών ή άλλων πεποιθήσεων, αναπηρίας, ηλικίας ή γενετήσιου προσανατολισμού».

Ορισμένοι ισχυρίζονται ότι το θέμα της ταυτότητας φύλου δεν θα έπρεπε να αποτελεί αντικείμενο νομοθετικής ρύθμισης, διότι αφορά πολύ λίγους συμπολίτες μας. Κάνουν λάθος. Μια ανοιχτή δημοκρατική Πολιτεία οφείλει να νομοθετεί και να φροντίζει για όλους. Και να προστατεύει, πάνω από όλα, αυτούς που αισθάνονται και είναι μειοψηφία. Δεν υπάρχουν παιδιά ενός κατώτερου Θεού.

Πάγια και Αυτονόητη αξίωση της Νέας Δημοκρατίας, ήδη από την ίδρυσή της, είναι ότι η Πολιτεία οφείλει να προστατεύει το δικαίωμα της μειοψηφίας. Και δεν αναφέρομαι μόνον στην κοινοβουλευτική νομιμοποίηση κάθε μειοψηφούσας άποψης που εμείς πρώτοι επιβάλαμε. Μιλώ για τα αυτονόητα δικαιώματα που οφείλει κάθε σύγχρονη κοινωνία να διασφαλίζει σε κάθε πολίτη, ακόμη και αν αυτός αισθάνεται την πλειοψηφία ως τυραννική για τον ίδιο.

Όλες οι ευρωπαϊκές χώρες έχουν κάνει κινήσεις σε αυτήν την κατεύθυνση, εδώ και χρόνια. Μιλάμε για ένα ζήτημα εξαιρετικά ευαίσθητο. Αφορά βαθιά προσωπικά κάποιους συνανθρώπους μας. Δεν νοείται να εξακολουθούμε να αφήνουμε σήμερα στο περιθώριο ανθρώπους που παλεύουν, συχνά από μικρή ηλικία, με μια κατάσταση δύσκολη, ιδιαίτερα δύσκολη για τους ίδιους και για τις οικογένειές τους.

Η Πολιτεία οφείλει να δώσει σε αυτούς τους συμπολίτες μας τη δυνατότητα να διαχειριστούν τη ζωή τους όπως οι ίδιοι νομίζουν καλύτερα. Να τους δώσει το δικαίωμα του αυτοπροσδιορισμού, παρέχοντας σημαντική ανακούφιση στους ίδιους και στις οικογένειές τους.

Ειλικρινά αναρωτιέμαι τί θα κερδίσουν όσοι απορρίπτουν δογματικά κάθε συζήτηση γύρω από αυτό το θέμα; Θα πάψουν να υπάρχουν διεμφυλικά άτομα; Θα πάψουν να υπάρχουν οικογένειες που αντιμετωπίζουν τέτοια ζητήματα; Θα πάψουν να υπάρχουν παιδιά που υφίστανται μπούλινγκ στα σχολεία; Θα πάψουν να υπάρχουν άνθρωποι που θα αισθάνονται φυλακισμένοι μέσα στο ίδιο τους το σώμα;

Aν η Κυβέρνηση εξηγούσε με ψυχραιμία το όλο θέμα - τί οφείλει να κάνει η Πολιτεία, τί πρέπει να αλλάξει και ποιους αφορά - η πλειοψηφία των Ελλήνων, όχι απλά θα συναινούσε, αλλά θα στήριζε ανεπιφύλακτα μια τέτοια θεσμική αλλαγή. Η Κυβέρνηση, όμως, αντί να κινηθεί σε αυτήν την κατεύθυνση, αντί να συνεννοηθεί με όλα τα Κόμματα, τους αρμόδιους φορείς της ελληνικής κοινωνίας, αντί να ενημερώσει υπεύθυνα την κοινή γνώμη, αντί να ζητήσει τεκμηριωμένα την άποψη της επιστημονικής κοινότητας, επέλεξε και πάλι την επικοινωνιακή διαχείριση.

To νομοσχέδιο είναι πρόχειρο και ανεύθυνο. Η Κυβέρνηση νομοθετεί χωρίς να επιδιώξει τις αναγκαίες συναινέσεις. Αδιαφορώντας για τις απόψεις της επιστημονικής κοινότητας, και κυρίως επιδιώκοντας να προβοκάρει και την Εκκλησία της Ελλάδος, για να αποδείξει τον δήθεν προοδευτισμό της.

Η ταυτότητα φύλου αποτελεί διεθνώς και με αναμφισβήτητο τρόπο ένα ζήτημα αυτοπροσδιορισμού. Και περιλαμβάνει την προσωπική αίσθηση που έχουν τα διεμφυλικά άτομα για το ίδιο τους το σώμα. Ταυτόχρονα, όμως, δεν μπορούμε να παραγνωρίσουμε πως η διεθνής επιστημονική κοινότητα αναγνωρίζει τη λεγόμενη δυσφορία φύλου. Το ίδιο κάνει και ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας. Γι’ αυτό, όμως, ακόμη και το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων - σε πρόσφατη απόφασή του - δέχεται ότι κάποιας μορφής ψυχική διάγνωση επιτρέπεται να είναι μεταξύ των προϋποθέσεων για τη νομική αναγνώριση της ταυτότητας φύλου των διεμφυλικών. Από τις 43 χώρες του Συμβουλίου της Ευρώπης, στις 38, δηλαδή σχεδόν σε όλες, η διαδικασία αναγνώρισης προϋποθέτει κάποιου είδους ιατρική διάγνωση.

Όλες σχεδόν οι προηγμένες χώρες έχουν καταλήξει στο συμπέρασμα ότι το θέμα δεν είναι μόνον ένα ζήτημα ανθρωπίνων δικαιωμάτων, όπως προσπαθεί να το εμφανίσει με ψευδεπίγραφο τρόπο η αλλοπρόσαλλη Κυβέρνησή σας, αλλά έχει και μια αδιαμφισβήτητη ιατρική διάσταση.

Πρώτα από όλα, για να κινηθεί η διαδικασία αλλαγής ταυτότητας φύλου, ο ενδιαφερόμενος θα πρέπει να είναι ενήλικος. Για μια τέτοια μείζονα απόφαση ζωής απαιτείται ωριμότητα την οποία μόνον η ηλικία μπορεί να εξασφαλίσει. Ούτε είναι δυνατόν να επιτρέπεται η διαρκής και απεριόριστη δυνατότητα δήλωσης αλλαγής φύλου. Η δυνατότητα αυτή θα πρέπει  να παρέχεται μια φορά και - για το λόγο αυτό - σε ηλικία που θα διασφαλίζει την ωριμότητα στη λήψη της απόφασης.

Δεν είναι δυνατόν να λαμβάνεται η απόφαση αυτή από τον ενδιαφερόμενο χωρίς να έχει διασφαλιστεί κάποιου είδους εξειδικευμένη ιατρική γνωμάτευση. Και κυρίως η μέριμνα, η φροντίδα, μέσω της οποίας θα βεβαιώνεται ότι η επιλογή του προσώπου είναι ενσυνείδητη.

Η κυβερνητική πρόταση παραγνωρίζει ότι υπάρχει, εδώ και πολλά χρόνια, στο Αιγινήτειο Νοσοκομείο μια εξαιρετική υποστηρικτική δομή που χειρίζεται τα θέματα των διεμφυλικών συμπολιτών μας με απόλυτη επιστημονική επάρκεια, με αφοσίωση και με εχεμύθεια. Αυτήν τη δομή εμείς προτείνουμε να την ενισχύσουμε ακόμη περισσότερο.

Υπάρχει μια διαφορά. Εσείς κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ δεν διστάζετε να χρησιμοποιήσετε ακόμη και τα διεμφυλικά άτομα για να ξεφύγετε από τα αδιέξοδα στα οποία έχετε βάλει τη χώρα. Εμείς έχουμε τη δική μας άποψη για το πως πρέπει να τους υποστηρίξουμε. Και αυτό λέμε στην πρότασή μας: Να ακολουθήσουν το δρόμο που οι ίδιοι διάλεξαν, έστω και αν είναι δύσβατος. Όμως, αφού είμαστε σίγουροι ότι πήραν την απόφασή τους συνειδητοποιημένα και όχι ασυνείδητα και ανεύθυνα. Όπως, δηλαδή, εσείς κυβερνάτε αυτόν τον τόπο.
Οι θέσεις για τη νομική αναγνώριση αλλαγής φύλου
(Από την ομιλία του Προέδρου της Νέας Δημοκρατίας κ. Κυριάκου Μητσοτάκη στη Βουλή, 10.10)

Το ζήτημα της νομικής αναγνώρισης της ταυτότητας φύλου αποτελεί μια αυτονόητη αναγκαιότητα σε ένα σύγχρονο Κράτους δικαίου. Συνιστά αποτύπωση της αρχής που ενσωματώνεται στην Οικουμενική Διακήρυξη των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου: «Όλοι οι άνθρωποι γεννιούνται ελεύθεροι και ίσοι στην αξιοπρέπεια και στα δικαιώματα».

Σας θυμίζω ότι η Νέα Δημοκρατία, ήταν εκείνη που πρώτη έφερε ρύθμιση για τη δυνατότητα διόρθωσης του καταχωρισμένου φύλου, ήδη από το 1976 (Ν.344 άρθρο 14, περί μεταβολής της αστικής κατάστασης). Ήταν ο Κωνσταντίνος Καραμανλής πολύ μπροστά από την εποχή του και σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Είναι η Παράταξη, που - με διαρκείς νομοθετικές παρεμβάσεις - έχει διαμορφώσει ένα πλαίσιο ίσης ελευθερίας για όλους τους ανθρώπους, ανεξαρτήτως σεξουαλικού προσανατολισμού.  Ιδίως με το Νόμο 3304/2005, για την «εφαρμογή της αρχής της ίσης μεταχείρισης ανεξαρτήτως φυλετικής ή εθνοτικής καταγωγής, θρησκευτικών ή άλλων πεποιθήσεων, αναπηρίας, ηλικίας ή γενετήσιου προσανατολισμού».

Ορισμένοι ισχυρίζονται ότι το θέμα της ταυτότητας φύλου δεν θα έπρεπε να αποτελεί αντικείμενο νομοθετικής ρύθμισης, διότι αφορά πολύ λίγους συμπολίτες μας. Κάνουν λάθος. Μια ανοιχτή δημοκρατική Πολιτεία οφείλει να νομοθετεί και να φροντίζει για όλους. Και να προστατεύει, πάνω από όλα, αυτούς που αισθάνονται και είναι μειοψηφία. Δεν υπάρχουν παιδιά ενός κατώτερου Θεού.

Πάγια και Αυτονόητη αξίωση της Νέας Δημοκρατίας, ήδη από την ίδρυσή της, είναι ότι η Πολιτεία οφείλει να προστατεύει το δικαίωμα της μειοψηφίας. Και δεν αναφέρομαι μόνον στην κοινοβουλευτική νομιμοποίηση κάθε μειοψηφούσας άποψης που εμείς πρώτοι επιβάλαμε. Μιλώ για τα αυτονόητα δικαιώματα που οφείλει κάθε σύγχρονη κοινωνία να διασφαλίζει σε κάθε πολίτη, ακόμη και αν αυτός αισθάνεται την πλειοψηφία ως τυραννική για τον ίδιο.

Όλες οι ευρωπαϊκές χώρες έχουν κάνει κινήσεις σε αυτήν την κατεύθυνση, εδώ και χρόνια. Μιλάμε για ένα ζήτημα εξαιρετικά ευαίσθητο. Αφορά βαθιά προσωπικά κάποιους συνανθρώπους μας. Δεν νοείται να εξακολουθούμε να αφήνουμε σήμερα στο περιθώριο ανθρώπους που παλεύουν, συχνά από μικρή ηλικία, με μια κατάσταση δύσκολη, ιδιαίτερα δύσκολη για τους ίδιους και για τις οικογένειές τους.

Η Πολιτεία οφείλει να δώσει σε αυτούς τους συμπολίτες μας τη δυνατότητα να διαχειριστούν τη ζωή τους όπως οι ίδιοι νομίζουν καλύτερα. Να τους δώσει το δικαίωμα του αυτοπροσδιορισμού, παρέχοντας σημαντική ανακούφιση στους ίδιους και στις οικογένειές τους.

Ειλικρινά αναρωτιέμαι τί θα κερδίσουν όσοι απορρίπτουν δογματικά κάθε συζήτηση γύρω από αυτό το θέμα; Θα πάψουν να υπάρχουν διεμφυλικά άτομα; Θα πάψουν να υπάρχουν οικογένειες που αντιμετωπίζουν τέτοια ζητήματα; Θα πάψουν να υπάρχουν παιδιά που υφίστανται μπούλινγκ στα σχολεία; Θα πάψουν να υπάρχουν άνθρωποι που θα αισθάνονται φυλακισμένοι μέσα στο ίδιο τους το σώμα;

Aν η Κυβέρνηση εξηγούσε με ψυχραιμία το όλο θέμα - τί οφείλει να κάνει η Πολιτεία, τί πρέπει να αλλάξει και ποιους αφορά - η πλειοψηφία των Ελλήνων, όχι απλά θα συναινούσε, αλλά θα στήριζε ανεπιφύλακτα μια τέτοια θεσμική αλλαγή. Η Κυβέρνηση, όμως, αντί να κινηθεί σε αυτήν την κατεύθυνση, αντί να συνεννοηθεί με όλα τα Κόμματα, τους αρμόδιους φορείς της ελληνικής κοινωνίας, αντί να ενημερώσει υπεύθυνα την κοινή γνώμη, αντί να ζητήσει τεκμηριωμένα την άποψη της επιστημονικής κοινότητας, επέλεξε και πάλι την επικοινωνιακή διαχείριση.

To νομοσχέδιο είναι πρόχειρο και ανεύθυνο. Η Κυβέρνηση νομοθετεί χωρίς να επιδιώξει τις αναγκαίες συναινέσεις. Αδιαφορώντας για τις απόψεις της επιστημονικής κοινότητας, και κυρίως επιδιώκοντας να προβοκάρει και την Εκκλησία της Ελλάδος, για να αποδείξει τον δήθεν προοδευτισμό της.

Η ταυτότητα φύλου αποτελεί διεθνώς και με αναμφισβήτητο τρόπο ένα ζήτημα αυτοπροσδιορισμού. Και περιλαμβάνει την προσωπική αίσθηση που έχουν τα διεμφυλικά άτομα για το ίδιο τους το σώμα. Ταυτόχρονα, όμως, δεν μπορούμε να παραγνωρίσουμε πως η διεθνής επιστημονική κοινότητα αναγνωρίζει τη λεγόμενη δυσφορία φύλου. Το ίδιο κάνει και ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας. Γι’ αυτό, όμως, ακόμη και το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων - σε πρόσφατη απόφασή του - δέχεται ότι κάποιας μορφής ψυχική διάγνωση επιτρέπεται να είναι μεταξύ των προϋποθέσεων για τη νομική αναγνώριση της ταυτότητας φύλου των διεμφυλικών. Από τις 43 χώρες του Συμβουλίου της Ευρώπης, στις 38, δηλαδή σχεδόν σε όλες, η διαδικασία αναγνώρισης προϋποθέτει κάποιου είδους ιατρική διάγνωση.

Όλες σχεδόν οι προηγμένες χώρες έχουν καταλήξει στο συμπέρασμα ότι το θέμα δεν είναι μόνον ένα ζήτημα ανθρωπίνων δικαιωμάτων, όπως προσπαθεί να το εμφανίσει με ψευδεπίγραφο τρόπο η αλλοπρόσαλλη Κυβέρνησή σας, αλλά έχει και μια αδιαμφισβήτητη ιατρική διάσταση.

Πρώτα από όλα, για να κινηθεί η διαδικασία αλλαγής ταυτότητας φύλου, ο ενδιαφερόμενος θα πρέπει να είναι ενήλικος. Για μια τέτοια μείζονα απόφαση ζωής απαιτείται ωριμότητα την οποία μόνον η ηλικία μπορεί να εξασφαλίσει. Ούτε είναι δυνατόν να επιτρέπεται η διαρκής και απεριόριστη δυνατότητα δήλωσης αλλαγής φύλου. Η δυνατότητα αυτή θα πρέπει  να παρέχεται μια φορά και - για το λόγο αυτό - σε ηλικία που θα διασφαλίζει την ωριμότητα στη λήψη της απόφασης.

Δεν είναι δυνατόν να λαμβάνεται η απόφαση αυτή από τον ενδιαφερόμενο χωρίς να έχει διασφαλιστεί κάποιου είδους εξειδικευμένη ιατρική γνωμάτευση. Και κυρίως η μέριμνα, η φροντίδα, μέσω της οποίας θα βεβαιώνεται ότι η επιλογή του προσώπου είναι ενσυνείδητη.

Η κυβερνητική πρόταση παραγνωρίζει ότι υπάρχει, εδώ και πολλά χρόνια, στο Αιγινήτειο Νοσοκομείο μια εξαιρετική υποστηρικτική δομή που χειρίζεται τα θέματα των διεμφυλικών συμπολιτών μας με απόλυτη επιστημονική επάρκεια, με αφοσίωση και με εχεμύθεια. Αυτήν τη δομή εμείς προτείνουμε να την ενισχύσουμε ακόμη περισσότερο.

Υπάρχει μια διαφορά. Εσείς κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ δεν διστάζετε να χρησιμοποιήσετε ακόμη και τα διεμφυλικά άτομα για να ξεφύγετε από τα αδιέξοδα στα οποία έχετε βάλει τη χώρα. Εμείς έχουμε τη δική μας άποψη για το πως πρέπει να τους υποστηρίξουμε. Και αυτό λέμε στην πρότασή μας: Να ακολουθήσουν το δρόμο που οι ίδιοι διάλεξαν, έστω και αν είναι δύσβατος. Όμως, αφού είμαστε σίγουροι ότι πήραν την απόφασή τους συνειδητοποιημένα και όχι ασυνείδητα και ανεύθυνα. Όπως, δηλαδή, εσείς κυβερνάτε αυτόν τον τόπο.
Οι θέσεις για τη νομική αναγνώριση αλλαγής φύλου
(Από την ομιλία του Προέδρου της Νέας Δημοκρατίας κ. Κυριάκου Μητσοτάκη στη Βουλή, 10.10)

Το ζήτημα της νομικής αναγνώρισης της ταυτότητας φύλου αποτελεί μια αυτονόητη αναγκαιότητα σε ένα σύγχρονο Κράτους δικαίου. Συνιστά αποτύπωση της αρχής που ενσωματώνεται στην Οικουμενική Διακήρυξη των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου: «Όλοι οι άνθρωποι γεννιούνται ελεύθεροι και ίσοι στην αξιοπρέπεια και στα δικαιώματα».

Σας θυμίζω ότι η Νέα Δημοκρατία, ήταν εκείνη που πρώτη έφερε ρύθμιση για τη δυνατότητα διόρθωσης του καταχωρισμένου φύλου, ήδη από το 1976 (Ν.344 άρθρο 14, περί μεταβολής της αστικής κατάστασης). Ήταν ο Κωνσταντίνος Καραμανλής πολύ μπροστά από την εποχή του και σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Είναι η Παράταξη, που - με διαρκείς νομοθετικές παρεμβάσεις - έχει διαμορφώσει ένα πλαίσιο ίσης ελευθερίας για όλους τους ανθρώπους, ανεξαρτήτως σεξουαλικού προσανατολισμού.  Ιδίως με το Νόμο 3304/2005, για την «εφαρμογή της αρχής της ίσης μεταχείρισης ανεξαρτήτως φυλετικής ή εθνοτικής καταγωγής, θρησκευτικών ή άλλων πεποιθήσεων, αναπηρίας, ηλικίας ή γενετήσιου προσανατολισμού».

Ορισμένοι ισχυρίζονται ότι το θέμα της ταυτότητας φύλου δεν θα έπρεπε να αποτελεί αντικείμενο νομοθετικής ρύθμισης, διότι αφορά πολύ λίγους συμπολίτες μας. Κάνουν λάθος. Μια ανοιχτή δημοκρατική Πολιτεία οφείλει να νομοθετεί και να φροντίζει για όλους. Και να προστατεύει, πάνω από όλα, αυτούς που αισθάνονται και είναι μειοψηφία. Δεν υπάρχουν παιδιά ενός κατώτερου Θεού.

Πάγια και Αυτονόητη αξίωση της Νέας Δημοκρατίας, ήδη από την ίδρυσή της, είναι ότι η Πολιτεία οφείλει να προστατεύει το δικαίωμα της μειοψηφίας. Και δεν αναφέρομαι μόνον στην κοινοβουλευτική νομιμοποίηση κάθε μειοψηφούσας άποψης που εμείς πρώτοι επιβάλαμε. Μιλώ για τα αυτονόητα δικαιώματα που οφείλει κάθε σύγχρονη κοινωνία να διασφαλίζει σε κάθε πολίτη, ακόμη και αν αυτός αισθάνεται την πλειοψηφία ως τυραννική για τον ίδιο.

Όλες οι ευρωπαϊκές χώρες έχουν κάνει κινήσεις σε αυτήν την κατεύθυνση, εδώ και χρόνια. Μιλάμε για ένα ζήτημα εξαιρετικά ευαίσθητο. Αφορά βαθιά προσωπικά κάποιους συνανθρώπους μας. Δεν νοείται να εξακολουθούμε να αφήνουμε σήμερα στο περιθώριο ανθρώπους που παλεύουν, συχνά από μικρή ηλικία, με μια κατάσταση δύσκολη, ιδιαίτερα δύσκολη για τους ίδιους και για τις οικογένειές τους.

Η Πολιτεία οφείλει να δώσει σε αυτούς τους συμπολίτες μας τη δυνατότητα να διαχειριστούν τη ζωή τους όπως οι ίδιοι νομίζουν καλύτερα. Να τους δώσει το δικαίωμα του αυτοπροσδιορισμού, παρέχοντας σημαντική ανακούφιση στους ίδιους και στις οικογένειές τους.

Ειλικρινά αναρωτιέμαι τί θα κερδίσουν όσοι απορρίπτουν δογματικά κάθε συζήτηση γύρω από αυτό το θέμα; Θα πάψουν να υπάρχουν διεμφυλικά άτομα; Θα πάψουν να υπάρχουν οικογένειες που αντιμετωπίζουν τέτοια ζητήματα; Θα πάψουν να υπάρχουν παιδιά που υφίστανται μπούλινγκ στα σχολεία; Θα πάψουν να υπάρχουν άνθρωποι που θα αισθάνονται φυλακισμένοι μέσα στο ίδιο τους το σώμα;

Aν η Κυβέρνηση εξηγούσε με ψυχραιμία το όλο θέμα - τί οφείλει να κάνει η Πολιτεία, τί πρέπει να αλλάξει και ποιους αφορά - η πλειοψηφία των Ελλήνων, όχι απλά θα συναινούσε, αλλά θα στήριζε ανεπιφύλακτα μια τέτοια θεσμική αλλαγή. Η Κυβέρνηση, όμως, αντί να κινηθεί σε αυτήν την κατεύθυνση, αντί να συνεννοηθεί με όλα τα Κόμματα, τους αρμόδιους φορείς της ελληνικής κοινωνίας, αντί να ενημερώσει υπεύθυνα την κοινή γνώμη, αντί να ζητήσει τεκμηριωμένα την άποψη της επιστημονικής κοινότητας, επέλεξε και πάλι την επικοινωνιακή διαχείριση.

To νομοσχέδιο είναι πρόχειρο και ανεύθυνο. Η Κυβέρνηση νομοθετεί χωρίς να επιδιώξει τις αναγκαίες συναινέσεις. Αδιαφορώντας για τις απόψεις της επιστημονικής κοινότητας, και κυρίως επιδιώκοντας να προβοκάρει και την Εκκλησία της Ελλάδος, για να αποδείξει τον δήθεν προοδευτισμό της.

Η ταυτότητα φύλου αποτελεί διεθνώς και με αναμφισβήτητο τρόπο ένα ζήτημα αυτοπροσδιορισμού. Και περιλαμβάνει την προσωπική αίσθηση που έχουν τα διεμφυλικά άτομα για το ίδιο τους το σώμα. Ταυτόχρονα, όμως, δεν μπορούμε να παραγνωρίσουμε πως η διεθνής επιστημονική κοινότητα αναγνωρίζει τη λεγόμενη δυσφορία φύλου. Το ίδιο κάνει και ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας. Γι’ αυτό, όμως, ακόμη και το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων - σε πρόσφατη απόφασή του - δέχεται ότι κάποιας μορφής ψυχική διάγνωση επιτρέπεται να είναι μεταξύ των προϋποθέσεων για τη νομική αναγνώριση της ταυτότητας φύλου των διεμφυλικών. Από τις 43 χώρες του Συμβουλίου της Ευρώπης, στις 38, δηλαδή σχεδόν σε όλες, η διαδικασία αναγνώρισης προϋποθέτει κάποιου είδους ιατρική διάγνωση.

Όλες σχεδόν οι προηγμένες χώρες έχουν καταλήξει στο συμπέρασμα ότι το θέμα δεν είναι μόνον ένα ζήτημα ανθρωπίνων δικαιωμάτων, όπως προσπαθεί να το εμφανίσει με ψευδεπίγραφο τρόπο η αλλοπρόσαλλη Κυβέρνησή σας, αλλά έχει και μια αδιαμφισβήτητη ιατρική διάσταση.

Πρώτα από όλα, για να κινηθεί η διαδικασία αλλαγής ταυτότητας φύλου, ο ενδιαφερόμενος θα πρέπει να είναι ενήλικος. Για μια τέτοια μείζονα απόφαση ζωής απαιτείται ωριμότητα την οποία μόνον η ηλικία μπορεί να εξασφαλίσει. Ούτε είναι δυνατόν να επιτρέπεται η διαρκής και απεριόριστη δυνατότητα δήλωσης αλλαγής φύλου. Η δυνατότητα αυτή θα πρέπει  να παρέχεται μια φορά και - για το λόγο αυτό - σε ηλικία που θα διασφαλίζει την ωριμότητα στη λήψη της απόφασης.

Δεν είναι δυνατόν να λαμβάνεται η απόφαση αυτή από τον ενδιαφερόμενο χωρίς να έχει διασφαλιστεί κάποιου είδους εξειδικευμένη ιατρική γνωμάτευση. Και κυρίως η μέριμνα, η φροντίδα, μέσω της οποίας θα βεβαιώνεται ότι η επιλογή του προσώπου είναι ενσυνείδητη.

Η κυβερνητική πρόταση παραγνωρίζει ότι υπάρχει, εδώ και πολλά χρόνια, στο Αιγινήτειο Νοσοκομείο μια εξαιρετική υποστηρικτική δομή που χειρίζεται τα θέματα των διεμφυλικών συμπολιτών μας με απόλυτη επιστημονική επάρκεια, με αφοσίωση και με εχεμύθεια. Αυτήν τη δομή εμείς προτείνουμε να την ενισχύσουμε ακόμη περισσότερο.

Υπάρχει μια διαφορά. Εσείς κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ δεν διστάζετε να χρησιμοποιήσετε ακόμη και τα διεμφυλικά άτομα για να ξεφύγετε από τα αδιέξοδα στα οποία έχετε βάλει τη χώρα. Εμείς έχουμε τη δική μας άποψη για το πως πρέπει να τους υποστηρίξουμε. Και αυτό λέμε στην πρότασή μας: Να ακολουθήσουν το δρόμο που οι ίδιοι διάλεξαν, έστω και αν είναι δύσβατος. Όμως, αφού είμαστε σίγουροι ότι πήραν την απόφασή τους συνειδητοποιημένα και όχι ασυνείδητα και ανεύθυνα. Όπως, δηλαδή, εσείς κυβερνάτε αυτόν τον τόπο.

Δεν υπάρχουν σχόλια: